کاربردهای درمانی و تسکینی تکارتراپی یا RF

تکارتراپی، نوعی روش متکی بر فناوری انرژی درمانی است که توسط فیزیوتراپیست ها استفاده میشود و انرژی حاصل از آن موجب تحریک روند ترمیم فیزیولوژیکی و تسریع زمان بازسازی بافت های بدن میشود. تکارتراپی نوعی دستگاه با امواج رادیو فرکانس (طیف امواج الکترومغناطیسی) است که با دو روش خازنی (Capacitive) و مقاومتی (Resistive) سبب انتقال انرژی در بافت های بدن می شود.

تکارتراپی (جریان انرژی با فرکانس بالا)، به دلیل مزایای درمانی متعددی که دارد، از محبوبیت بالایی در بین ورزشکاران یا سایر افراد بیمار برخوردار است و این روش درمانی مکررا در کلینیک های فیزیوتراپی بمنظور تسکین درد بیمار مورد استفاده قرار میگیرد.

واژه تکار (TECAR) مخفف عبارت Transfer Energy Capacitive And Resistive  به معنای انتقال انرژی خازنی و مقاومتی است. تکارتراپی توسط پزشکان فرانسوی در اواسط دهه ۱۹۹۰ ابداع شده و این روش که یکی از جدیدترین روش های کاهش درد محسوب می شود و از امواج رادیوفرکانس جهت انتقال انرژی به بافت استفاده می شود که سازگار با بدن است و عارضه ایی به همراه ندارد.

تکنولوژی پیشرفته و رویکرد نوآورانه ی مورد استفاده در تکارتراپی، کارایی و اثر بخشی این روش درمانی را تضمین میکند. تاثیر دیاترمیک حاصل از این روش درمانی، موجب تحریک روند ترمیم فیزیولوژیکی و تسریع زمان بازسازی در آسیب دیدگی های حاد یا مزمن میشود. علاوه بر این، تکارتراپی را میتوان بر اساس نیاز بیمار و صلاحدید متخصص درد، شخصی سازی و تنظیم کرد. برای مثال از تکارتراپی در موارد زیر استفاده میشود:

تکارتراپی در درمان بیماریهای التهابی زیر مورد استفاده قرار میگیرد:

درمان اختلالات مفاصل و تاندون در بیماران مبتلا به بیماریهای دژنراتیو مفاصل. در موارد تاندونیت حاد و تاندونوپاتی مزمن. در موارد التهاب کپسولی و رباطی. در آرتریت التهابی حاد (که در این مورد تکارتراپی تاثیر ضد التهابی بسیار بالایی دارد)، در درمان و تسکین درد و التهاب در آرتروپاتیهای دژنراتیو مزمن (آرتروز، روماتیسم و غیره)، بورسیت.

آسیب دیدگی های پس از ضربه، التهاب کپسولی و رباطی که در پی برخورد ضربه ایجاد میشوند، کشیدگی و رگ به رگ شدن عضلات، گرفتگی عضلات، کبودی، شکستگی و پارگی فیبریل، آسیب های التهابی، هماتوم.

هایپرهیدروزیس یا تعریق بیش از حد، نوعی عارضه ی بالینی است که میتوان آنرا با تکارتراپی درمان کرد. فرکانس تولید شده در این درمان بطور همزمان دو غدد را بمنظور درمان تعریق بیش از حد کف دست، هدف قرار میدهند: غدد آپوکرین(غده تولید کننده بو) و غدد اکرین (غده تولید کننده مایع آبکی).

«عرق کردن کف دست می تواند نشانه ای از مسائل مختلف سلامتی باشد. برخی از آنها عبارتند از :

• استفاده از داروهای تجویزی ، با تعریق به عنوان یک عارضه جانبی
• شرایط عصبی، از جمله بیماری پارکینسون و سکته مغزی
• شرایط غدد درون ریز، از جمله دیابت و اختلالات تیروئید
• اختلال مصرف الکل یا اعتیاد به مواد مخدر
• عفونت هایی مانند سل یا سپسیس
• سرطان»

تسریع روند بهبودی پس از جراحی، توانبخشی حرکتی مفصلی. بهبود عملکرد پس از عمل جراحی ارتوپدی و آرتروسکوپی.

• کاهش درد سریع در مقایسه با سایر روش های درمانی مانند اولتراسوند
• مکانیسم های درمانی و روند ترمیم طبیعی بدن را تسریع می کند و در نتیجه زمان بهبودی را کاهش می دهد
• تسریع روند بازیابی عملکرد (اثرات موثر این درمان تنها پس از چند جلسه به وضوح در بیمار دیده میشود و روند بهبودی و ترمیم از همان ۲۴ ساعت اولیه ی درمان شروع میشود).
• درمان کاملا بدون درد و آرامش بخش است.
• درمان کاملا بی خطر، ایمن و موثر است.
• تسریع روند ترمیم و بهبودی که زمینه ساز فعالیت فیزیکی بیمار میشود.
• تسریع توانبخشی

به کمک هندپیس یا الکترود در تکارتراپی، انرژی مستقیما به نواحی مد نظر درمان نفوذ میکند.

این درمان را می توان به دو روش مختلف انجام داد، که این دو روش نیز، بسته به میزان انتقال انرژی و اثرات بیولوژیکی کاملاً متفاوت با یکدیگر خواهند بود.

اعمال تکارتراپی به روش استاتیک دستی را می توان با حرکات منفعل یا فعال بیمار ترکیب کرد تا دامنه حرکتی و میزان کشش عضلانی را بهبود بخشید. بوسیله ی ترکیب انرژی تکارتراپی با انقباضات ایزومتریک یا ایزوتونیک عضلانی، می توان انرژی تکار را در عضله منقبض متمرکز کرد تا کارایی و عملکرد عضله بهبود یابد.

از اینرو، با متمرکز شدن انرژی تکار در در عضله ی منقبض شده، جریان خون به آن ناحیه افزایش میابد، پریستالسیس لنفاوی (انقباضات ریتمیک عضلات) فعال میشود و جریان اکسیژن و مواد مغذی به عضله ی مد نظر افزایش میابد که در نتیجه ی آن عملکرد و فعالیت عضلانی بازیابی میشود.

از حالت استاتیک دستی زمانی استفاده میشود که پزشک بخواهد انرژی تکار را بصورت متمرکز و انتخابی به یک قسمت خاص منتقل کند. با ثابت کردن الکترود در جای خود، میتوان انرژی را در حالت خازنی به بافت های نرم با محتوای مایع بالا، یا در حالت مقاومتی به بافت های سخت تر مانند استخوان، غضروف، مفاصل و تاندونهای اصلی انتقال داد.

به لطف قابلیت اعمال دستی دینامیک، اپراتور میتواند میزان تاثیرگذاری درمان دستی را با استفاده از انرژی تکار افزایش دهد. با تعیین موقعیت الکترود میتوان انرژی تکار را همراه با ماساژ دهی و درمان دستی در حالت خازنی به بافت های نرم با محتوای مایع بالا، یا در حالت مقاومتی به بافت های سخت تر مانند استخوان، غضروف، مفاصل و تاندونهای اصلی انتقال داد. به کمک الکترودهای چسبنده و ایپلیکاتورهای مسطح و محدب که اندازه های مختلفی نیز دارند، میتوان میزان اثرگذاری درمان را افزایش داد. با اعمال دستی دینامیک، میزان اثرگذاری درمان بهبود یافته و این روش موجب افزایش جریان خون شده و جریان اکسیژن و مواد مغذی به بافت ها را نیز بهبود میبخشد.

تریگر پوینت ها که در زبان فارسی به آنها نقاط ماشه ای  نیز گفته میشود، یکی از رایج ترین علل درد های سیستم اسکلتی و عضلانی هستند. یکی از مرموزترین علل ایجاد درد در نواحی مختلف بدن، نقاط ماشه ای یا تریگر پوینت ها هستند. اگر تکارتراپی بصورت صحیح و به روش دستی دینامیک اعمال شود، میتواند نقاط ماشه ای را نیز درمان کند. جهت اثربخشی بیشتر و برای درمان نقاط ماشه ای میتوان از اپلیکاتورهای سایز کوچک و مسطح یا محدب همراه با ماساژ و فشار موثر در ناحیه ی مد نظر درمان استفاده کرد. در این حالت انرژی تکار بصورت مستقیم به نقاط ماشه ای منتقل میشود و اگر درمان با ماساژ نیز همراه باشد، در نتیجه خونرسانی به بافت های همبند و بافت ایسکمیک تسهیل شده و موجب از بین رفتن نقاط ماشه ای میشود.

در این روش اعمال دستی، هندپیس (قطعه ی دستی) دوم جایگزین الکترود میشود که میتوان در طول درمان آنرا حرکت داد تا در نقطه ی خاصی ثابت نباشد. در این روش، اپراتور دارای دو هندپیس است که میتواند با استفاده از آنها انرژی را در دو نقطه ی مجزا متمرکز کند. به کمک این روش اپراتور کنترل کامل انرژی تکار را در اختیار دارد و این امکان برای وی فراهم میشود که انرژی را بطور دلخواه بروی مناطق خاصی از بدن متمرکز کند. درمان در این روش، سریع، متمرکز و موثر است.

تکارتراپی موجب تسهیل جذب مواد فعال از طریق پوست میشود. تکارتراپی از طریق انتقال امواج از پوست به بافت های مد نظر، امکان درمان آسیب ها و پاتولوژی های متعددی را فراهم میکند. این درمان کاملا غیر تهاجمی بوده و قادر است امواج را از طریق پوست به هر نقطه ای از بافت های مختلف بدن برساند و مشکل را مرتفع کند. به کمک مواد فعال کرم مورد استفاده در این درمان و به کمک قابلیت نفوذ عمیق انرژی حاصل از دستگاه تکار و به دلیل جذب بیشتر، تعداد جلسات مورد نیاز برای درمان کاهش میابد. تاثیرگذاری سریع، تعداد پایین جلسات درمانی مورد نیاز، افزایش قابلیت جذب بیشتر مواد فعال، بازیابی قدرت حرکتی و بهبود عملکرد اندام ها در کوتاه ترین زمان ممکن و تسریع روند بهبودی و ترمیم بافت ها در پاتولوژی های متعدد، تنها نمونه های کوچکی از مزایای متعدد تکارتراپی هستند.