دستگاه اکسیژن ساز - انواع دستگاه اکسیژن ساز

بیماران بسیاری مانند بیماران قلبی، ریوی،مبتلایان به آسم، افرادی که سکته از سرگذرانده اند و یا مبتلایان به بعضی از انواع سرطان نیازمند استفاده از دستگاه اکسیژن ساز هستند.

فرآیند کلی عملکرد این دستگاهها به صورت جذب هوای محیط و غنی سازی و تغلیظ اکسیژن و نهایتا ارائه اکسیژن با خلوص بالا در نازال مصرفی بیمار است. هوای محیط ما معمولا شامل حدود 80 درصد نیتروژن و 20 درصد اکسیژن است که این میزان برای انسان سالم کافی بوده و مشکلی ایجاد نمی کند، اما بیماران نیازمند درصد بالاتری اکسیژن هستند.

دستگاههای اکسیژن ساز با شروع پاندمی کرونا و حمله این ویروس به دستگاه تنفسی مبتلایان مورد استفاده گسترده ای قرار گرفتند.

اینکه چه دستگاهی مناسب چه بیماری است متاثر از مولفههای متفاوتی همچون سطح اکسیژن خون، نوع بیماری فعلی، نوع بیماری زمینهای، وزن و موارد دیگری است که نهایتا پزشکان و متخصصان بر اساس آنها دستگاه اکسیژن ساز مناسب را به بیماران توصیه خواهند نمود.

اکسیژن ساز ایستا یا خانگی

این نوع دستگاه با برق شهری کار می کند. تمامی اکسیژن ساز های خانگی جریان اکسیژن را به صورت پیوسته در اختیار بیمار قرار می دهند. این دستگاه ها به علت نیاز مداوم به اتصال به برق شهری قابل حمل نیستند. وزن این دستگاهها حدودا بین 10 تا 30 کیلوگرم است که در برندها و ظرفیتهای مختلف در بازار تجهیزات پزشکی ارائه می شوند.

دستگاه اکسیژن ساز همراه

این نوع از دستگاه های اکسیژن ساز بسیار شبیه دستگاه های خانگی می باشند با این تفاوت که به جز برق شهری توانایی کارکرد با باطری را نیز دارند. بیشتر دستگاه های همراه به صورت پالسی اکسیژن رسانی می کنند.

استفاده از اکسیژن ساز به چه کسانی پیشنهاد می شود؟

کسانی که بنا بر شرایط خاص پزشکی، به اکسیژن درمانی و استفاده و اجاره اکسیژن ساز نیاز دارند عبارتند از :

افراد دارای برونشیت: افرادی که به دلیل التهاب درمجاری تنفسی، دارای خلط بوده و این امرمانع تنفس صحیح درآن ها می گردد.

آمفیزم: آسیب و اختلال در کیسه هوا که در نهایت باعث تنگی نفس در فرد می گردد.

بیماری انسداد ریه (COPD): ترکیبی از بیماری برونشیت و آمفیزم که اغلب به دلیل استفاده ازسیگارپدید می آید؛

همینطور افرادی که به بیماریهای ذات الریه، آسم، دیسپلازی ریوی و فیبروز کیستی مبتلا هستند نیازمند استفاده از دستگاه اکسیژن ساز هستند

نکات مهم درباره استفاده از دستگاه اکسیژن

1. خلوص اکسیژن خروجی از دستگاه می بایست بین ۹۰ تا ۹۵ درصد باشد.
2. این دستگاه کاربردی در افزایش اکسیژن محیط ندارد و برای اکسیژن تراپی مستقیم مورد استفاده قرار می گیرد.
3. به علت برقی بودن دستگاه، چنانچه بیمار شما به اکسیژن دائم نیاز دارد، بهتر است برای شرایط اورژانس مانند قطعی برق یک کپسول اکسیژن در منزل داشته باشید
4. این دستگاه در وضعیت روشن نباید حمل شود
5. دستگاه را حتی در حالت خاموش به پهلو نباید خوابانده شود.
6. مراقب باشید به هیچ عنوان آب وارد دستگاه نشود و لیوان مرطوب کننده را بیش از یک سوم پر نکنید.
7. این دستگاهها بعد از هر دوهزار ساعت استفاده نیازمند سرویس و خدمات هستند.

انواع دستگاه های تولید اکسیژن موجود در بازار:

دستگاه نایدک، کشور سازنده آمریکا در انواع ۵، ۸ و ۱۰ لیتری.

دستگاه ایرسپ، کشور سازنده آمریکا در انواع ۵، ۸ و ۱۰ لیتری.

دستگاه زنیت مد، کشور سازنده چین در انواع ۵ و ۱۰ لیتری.

دستگاه یوول، کشور سازنده چین در انواع ۵ و ۱۰ لیتری.

دستگاه زیکلاس، کشور سازنده چین در انواع ۵ و ۱۰ لیتری.

دستگاه کانتا، کشور سازنده چین در انواع ۵ و ۱۰ لیتری.

دستگاه سوشیا، کشور سازنده ایران در انواع ۵ و ۱۰ لیتری.

دستگاه اکسیژن پلاس، کشور سازنده ایران در انواع ۵ و ۱۰ لیتری.

دستگاه اکساز، کشور سازنده ایران در انواع ۵ و ۱۰ لیتری.

دستگاه اکسیژن ساز یکی از موارد بسیار حیاتی در فرآیندهای درمانی مرتبط با تنفس انسان است. زیرا بدن انسان میتواند در برابر طیف گسترده ای از آسیب ها، جراحات، آلودگیها، و کمبود مواد غذایی تاب بیاورد؛ اما کمبود اکسیژن مسئلهای است که هیچ انسانی توانایی تاب و تحمل آن را ندارد، حتی برای چند لحظه. و همین چند لحظه، مرگ را به همراه خواهد داشت.