آیا لکنت زبان ریشه در ژنتیک دارد ؟

در موضوع جدیدترین روش درمان لکنت زبان باید به موارد مهمی توجه نمود. یکی از این موارد شدت و نوع لکنت زبان فرد است. برخی از روش های درمانی برای حالت خفیف و یا شدید لکنت زبان موثر می باشند. همچنین باید به سن افراد دارای این اختلال  نیز توجه نمود. در نتیجه باید برای انتخاب روش درمانی موثر با گفتار درمانگر متخصص در زمینه لکنت مشورت نمود. لازم به ذکر است که جدید ترین روش درمان برای لکنت زبان لزوما بهترین روش نخواهد بود.

چگونه لکنت زبان را از بین ببریم؟

گفتار درمانی: در گفتار درمانی به فرد آموزش داده می شود که به گفتار خود نظم بخشد. در هنگام صحبت کردن توجه و دقت لازم را به کلماتی که ادا می کند، داشته باشد.

درمان رفتاری شناختی: در این مدل از درمان به فرد یاد داده می شود تا شیوه ی تفکر خود در هنگام حرف زدن تغییر دهد.

دارو درمانی: مسئله دیگر مراجعه به یک پزشک حاذق و دریافت نسخه دارویی از پزشک برای تکمیل کردن دوران درمان می باشد.

دقت به این نکته حائز اهمیت می باشد که توجه والدین در برطرف کردن لکنت زبان در کودکان، تاثیر به سزایی را دارد پس بهتر است در دوره درمان توجه بسیاری به کودکتان داشته باشید.

گفتار درمانی تنها روش علمی و موثر برای درمان لکنت زبان می باشد. به همین جهت می توان به این روش برای درمان اعتماد بیشتری داشت. ژنتیک و محیط، 2 علت اصلی لکنت می باشند. لکنت یک اختلال چند فاکتوری است که چندین مورد در بروز آن نقش دارند و تنها یک علت واحد ندارد.

آیا لکنت زبان ارثی است؟ بله ژن و عامل وراثت یکی از دلایل بروز این اختلال است. نقص ارگانیک سیستم عصبی یکی از عامل های مهم در به وجود آمدن اختلال لکنت زبان می باشد.

پس می توان این ضایعه مغزی را از والدین خود به ارث برد. به همین دلیل می توان با گفتار درمانی این نقص را جبران کرد. با به کار بردن تکنیک های مناسب می توان این نقص را جبران نمود. البته گاهی ضایعات مغزی فقط به دلیل عوامل ارثی نیست و دلایل دیگری باعث به وجود آمدن آن می باشند. سکته مغزی، وارد شدن ضربه شدید به سر و یا قرار گرفتن در شرایط شدید عصبی نیز باعث بروز ضایعات عصبی و مغزی و در نتیجه باعث به وجود آمدن لکنت زبان می شود. در نتیجه ممکن است لکنت زبان به دلیل عوامل بیرونی نیز باشد.

لکنت یک اختلال گفتاری است که فاکتورهای متعددی روی لحظات وقوع آن اثرگذار هستند. عصبانیت ، اضطراب ، ترس جزو فاکتورهایی هستند که باعث تشدید لکنت می شوند.

فردی که دارای لکنت است ، دستگاه گفتاری متفاوت تر و ناپایدار تری نسبت به افراد بدون لکنت دارد. یک فرد بدون لکنت را در نظر بگیرید ، روزهایی بوده است که آن فرد بدون لکنت در موقعیت هایی که عصبانی بوده است ، حرف زدن برایش دشوار می شود یا زمانی که خسته یا گرسنه است ، خود من به عنوان درمانگر لکنت که سال ها تجربه ی کار داشتم با این وجود  در مواقع عصبانیت یا خستگی و کمبود خواب تپق می زنم .

درمان لکنت چه در کودکان و چه در بزرگسالان سلسله مراتبی دارد . تمرینات از سطوح ساده به سخت انجام می شود و در هر مرحله تمرین و ممارست نیاز است . برای مثال یک بزرگسال دارای لکنت در ابتدا تکنیک های روانی گفتار را در جلسه ی درمان می آموزد بعد با افراد جدید تر سعی می کند روان تر صحبت کند و به تدریج جلسات تمرینی سخت تر می شود ، برای مثال رعایت تکنیک ها در یک لایو اینستاگرامی یا رعایت تکنیک ها در یک جلسه ی گروهی و صحبت در جمع یا ارایه ی کنفرانس و ... پس رعایت و تمرین تکنیک های گفتاردرمانی در سطوح زبانی، شناختی ، موقعیتی و فردی به تدریج فرد را توانمند می سازد که در موقعیت های عصبانیت و ... شدت لکنت کاهش پیدا کند و یا حتی لکنت حذف شود .